Raak jij regelmatig de regie kwijt in je gesprekken?

Dirk, jurist bij een gemeente, geeft geen toestemming om een dakkapel te plaatsen. De heer Verschuur had een aanvraag gedaan. Alweer een aantal weken geleden. Hij krijgt ’m niet. Verschuur is woedend. ‘Deze afwijzing is belachelijk! Waar zijn jullie van de gemeente mee bezig? Het is toch te idioot voor woorden dat ik geen dakkapel mag plaatsen terwijl onze buurman aan de overkant dat wel mag.’ Dirk zegt; als u even rustig blijft, dan kan ik u uitleg geven waarom u niet in aanmerking komt en uw buurman aan de overkant wel. Verschuur voelt zich niet begrepen; ‘Het is voor ons heel erg belangrijk dat we een dakkapel kunnen plaatsen, want ik word weer vader en heb geen ruimte nu in huis. Het geld om te verhuizen heb ik ook niet’. Dirk zegt; ‘als u nu eens luistert dan.. ‘ Verschuur onderbreekt hem; ‘Het lijkt wel of jullie van de gemeente ons bewust kapot willen maken. Ik heb totaal geen vertrouwen meer in deze gemeente.’

Dirk merkt op een gegeven moment, dat hij de regie in het gesprek is kwijtgeraakt en hoe graag hij ook uitleg wil geven, zijn boodschap komt niet aan.

Wat is de oorzaak hiervan?
Dirk is als jurist zeer goed op de hoogte van de regelgeving omtrent vergunningen. Daarnaast blinkt hij ook uit in het schrijven van brieven waarin dit juridisch onderbouwd word. Op het moment dat hij zijn kennis wil gaan delen en zich heeft voorbereid hoe hij dat gaat overbrengen, hoort hij niet waar  Verschuur zo van baalt. Hij krijgt ook niet mee wat Verschuur hem duidelijk probeert te maken. Dirk is er ook van overtuigd dat als hij de mogelijkheid krijgt om het uit te leggen dat Verschuur begrip zal hebben voor de afwijzing. Het tegendeel is echter waar!

Dirk is nauw betrokken bij het wel en wee van de stad en vind het niet prettig dat zijn betrokkenheid niet zichtbaar is in zijn gesprekken met inwoners. Hij heeft daar behoorlijk last van en zit daardoor niet zo lekker in zijn vel. Dit wordt nog vervelender omdat hij op de hockeyvereniging van z’n dochter ‘Dirk Kan niet’ genoemd wordt. In één van zijn laatste telefoongesprekken krijgt Dirk te horen dat hij slecht luistert. Achteraf valt hem op dat zijn gesprekspartner zichzelf meerdere keren heeft herhaald. Na wat rondvraag bij collega’s krijgt hij als feedback dat hij tijdens overleggen snel to the point wil komen en weinig ruimte laat voor emoties. Ook het thuisfront herkent dit! 

Dirk komt tot de conclusie dat het hem niet alleen gaat lukken om dit proces zelf te beïnvloeden. Met behulp van een coach gaat hij met de gegeven feedback aan de slag. Gedurende het proces merkt hij op, dat waar hij stiltes laat vallen en een luisterend oor biedt, hij minder weerstand ervaart. De emotie krijgt nu tevens de aandacht die het verdiend. Hij behoudt daardoor de regie in zijn gesprekken. Hij maakt nu zelfs grapjes door zichzelf op de hockeyvereniging van zijn dochter voor te stellen als ‘Dirk kan wel’.

Als je in aanraking komt met emotie(s) in je gesprekken en je besteedt daar geen aandacht aan dan blijft de emotie hangen en komt je boodschap niet aan. Je bent je er niet van bewust dat je aan het luisteren bent om te reageren i.p.v. het luisteren om te begrijpen wat er speelt. Emoties komen van rechts dus hebben in de meeste gevallen voorrang op de inhoud!