Maskers en muren

Het is donderdagochtend vlak voor aanvang van een training. Eén van de deelnemers trekt mijn aandacht. Ze kijkt nors. Haar mond is een dun streepje, ze kijkt strak voor zich uit en wanneer er iets wordt gevraagd reageert ze amper. Alles in haar houding duidt erop dat ze niet zoveel zin heeft in vandaag. Haar strenge blik creëert een afstand en maakt mij afwachtend in het contact. In mijn hoofd gonst het met het bedenken van wat er aan de hand kan zijn. ’Ze heeft vast geen zin in de training’, klinkt in mijn hoofd. ‘NIVEA!… Niet Invullen Voor Een Ander’ spreek ik mezelf vervolgens streng toe. Misschien heeft het helemaal niets te maken met de training. Misschien heeft ze wel ruzie gehad thuis voordat ze de deur uitging of startte haar auto voor de zoveelste keer niet deze ochtend.

We kennen zo’n situatie vast allemaal wel. Ook al is de rest van de groep vrolijk en gemotiveerd, je focus gaat ongemerkt steeds naar die ene persoon die er niet zo bij zit. Die persoon waar dat muurtje om heen zit.

Mensen hebben maskers en muren om zich achter te verschuilen. Daar is maar één reden voor; je kunt of wilt op dat moment je ware zelf niet laten zien. En iedereen doet het wel eens of heeft het gedaan. Denk maar eens terug aan de tijd dat je je partner net leerde kennen of aan dat ene belangrijke sollicitatiegesprek. Waarschijnlijk haalde je alles uit de kast om je allerleukste kant te laten zien.

Een muurtje om je heen biedt een denkbeeldige veiligheid. Het kan zijn dat je ooit enorm bent gekwetst of afgewezen. Of je voelt je onveilig of onzeker. Dan ontwikkel je een beschermingsmechanisme om dat niet opnieuw te laten gebeuren. Een plaats waarin je even comfortabel kunt blijven.
Maar wat als je dit nou behoorlijk in de weg zit. Je wilt graag jezelf laten zien, maar je vindt het lastig. Herken je dit? Wil je eigenlijk gewoon liever ‘lekker jezelf zijn’? Bedenk dan eens wat het effect is van jouw muurtje of masker. Je zult ongetwijfeld geremd zijn in het aangaan van nieuwe contacten. In relatie tot anderen laat je maar een deel van jezelf zien, waardoor je wellicht verdieping mist. En het effect op anderen is mogelijk dat zij zich ook gematigd laten zien aan jou.

Dus wat als alles er mag zijn!? Als je falen kunt zien als een vorm van leren. Als je kunt zien dat ieder mens mooi en minder mooie kanten heeft. Als je kunt accepteren dat pijn, verdriet en teleurstellingen onderdeel zijn van het leven en je hiermee op een constructieve manier kunt omgaan. Is dat niet de ultieme vorm van vrijheid, rust en liefde voor jezelf?

De trainingsdag verloopt verder gesmeerd. De dame met het muurtje ontdooit uiteindelijk en toonde zich betrokken. Als we na afloop van de training de dag evalueren, toont ze haar ware gezicht. Het is veilig. ‘Ik was vanochtend behoorlijk zenuwachtig’, zegt ze. ‘Ik zag als een berg op tegen vandaag. Gelukkig is het me heel erg meegevallen, bedankt voor de leuke, leerzame dag.’

Wees dapper en straal
Laat je licht schijnen
Laat jezelf zien
In al je grootsheid