Lukt het je niet je eigen kalmte te bewaren?

Marjolein, teammanager welzijn, zegt tegen Annemarie, medewerker team welzijn, dat ze last heeft van het feit dat Annemarie zich niet kan houden aan gemaakte afspraken. Het is niet de eerste keer dat ze hierover een gesprek met elkaar voeren. Marjolein vraagt aan Annemarie hoe het komt dat ze zich weer niet aan de afspraak heeft gehouden en Annemarie zegt dat zij het te druk heeft en overloopt qua werkzaamheden.

Marjolein ergert zich dood. Ze vindt Annemarie haar argumenten grote onzin. Er moet nú echt iets veranderen. Als Marjolein ergens geen zin in heeft, is het wel om steeds dezelfde excuses aan te horen.

Annemarie valt stil, begint te huilen en geeft aan dat Marjolein geen begrip heeft voor haar situatie. Na afloop van het gesprek baalt Marjolein ontzettend van zichzelf. Ze realiseert zich dat het haar weer niet is gelukt om de regie in het gesprek te behouden. Wat haar nog het meeste raakt, is dat ze  de kalmte niet heeft kunnen bewaren.

Hoe komt dit?

Een reden is, dat veel professionals worden aangenomen voor een functie omdat zij inhoudelijk zeer vaardig zijn. Ze dragen een hoop kennis van de gevraagde materie met zich mee. Als er dus tijdens dit soort gesprekken een situatie ontstaat waar emoties bij komen kijken, schieten ze in de verdediging en willen ze overtuigen op inhoud. Het kan ook zijn dat ze aanvallend reageren. Ze vinden dat een professional gewoon zijn of haar taak dient uit te voeren. Smoesjes horen namelijk niet thuis in een professionele setting.

Het vervelende is dat je op zo’n moment niet bezig bent met je eigen spanning in je lichaam. Sterker nog, je bent je niet bewust van de verhoogde spanning en irritatie in je lichaam en welk negatief effect dat heeft op jouw presteren. Door de verhoogde spanning in je lichaam, neemt je emotie toe en reageer je meestal geërgerd op je gesprekspartner(s). Dit zorgt er dan weer voor dat het gesprek escaleert en dat we met onze communicatie niet het gewenste effect bereiken. We raken de regie kwijt in de gesprekken die we voeren. Het effect hiervan is, dat na verloop van tijd je werkplezier afneemt.

Ook bij Marjolein zie je dit gebeuren en haar frustratie uit ze door opmerkingen te maken bij collega managers als ‘Ik ben toch niet aangenomen voor dit soort gesprekken ’of ‘Ik ben toch geen babysitter?’.

Marjolein merkt na een paar maanden dat ze hier niet gelukkig van wordt en vindt dat het anders moet. Ze wilt vooruit en met name effectiever communiceren. Door aandacht hieraan te besteden, met behulp van een coach, is ze al binnen een maand in staat om haar spanning in het moment te beïnvloeden d.m.v. het toepassen van zelfzorg. Ze realiseert zich nu dat ze, door haar eigen rust te bewaren, meer kan betekenen voor zichzelf en haar medewerkers. Ze ervaart dat ze de regie over haar gesprekken behoudt en haar werkplezier is weer toegenomen.